Anong preparations ang ginawa mo para makapasa sa auditions?

Hindi ako nakapag-ready. Nung time na yon ang bigat ko 176 [pounds]. Medyo mahina pa nga yung endurance ko kasi mabigat ako.

Mahirap kasi hinelera ako sa mga trainers... Ibig sabihin kailangan namin mas galingan pa... tapos [sa] pangalawang audition...per minute yung exercise, walang bumitaw. Nandon na eh, sayang.


May memorable experience ka ba sa Malaysia?

Baliktad yung tulog namin...inaabot kami ng madaling araw sa pagshu-shoot [at] sa paglalaro. Isipin mo 4 AM naglalaro pa kami, ang hihirap pa ng mga games don. Yung labanan...puso na lang. Kumbaga patibayan na, kasi walang tulog tapos yung iba injured na...so kapag may pilay na sa kakampi mo kailangan mag-step-up ng isa [at] kailangan mo din mag step-up.


Sabi ng teammates mo, isa ka sa mga pinakamalakas na players.

Siguro sa fitness level...tsaka alam nila na trainer ako. Nakita siguro nila na ganon ako magwork-out.


Ikaw daw ang “Kuya ng Bayan” dahil madalas ka magbigay ng payo.

Advice sa games yan, kung paano nila ie-execute... Kadalasan puro sa team ko... Ako na yung nagvo-voice out kung ano yung dapat gawin. Mas sanay akong ganon, di ako sanay na sumunod.


May naging epekto ba ito sa samahan niyo ni Ecko (Leader for Team C)?

Wala naman, halimbawa may mga...problema, katulad nung nagaaway-away na kami. Siyempre against na kay Ecko yung iba. Mas tinutulungan ko siya... after ng away na yon, naging ok yung team namin kasi lahat naglabasan nang sama ng loob.


Anong ginawa mo para hindi tuluyang mahati ang team niyo?


Tinanong ko kung...bakit sila sumali. Ako, gusto kong manalo... Nung time na yon marami ng pilay samin...natapilok ako non [at napilayan] pero tiis-tiis na lang, andon na... Sinabi ko sa kanila: “Nandito na tayo, lumaban na tayo kasi semis na.” Para silang nagising na: “Oo nga no? Ito pala yung purpose ko dito...  Nag-sacrifice na kami, lalaban na kami.”


Panoorin ang The Biggest Game Show in the World – Asia tuwing Linggo, 9 PM.